
Aşkkkkk, acının ikiz kardeşi. Birçok insanın yakarışına şahit oldum, hiç aşık olmadım diyen... Sanki aşkın sonrası mutluluk getirecekmiş gibi.... Peki nedir aşkı bu kadar önemli yapan ??? Bizlerin acı çekme isteğimi, yoksa başka bir insanda kendimizi arayıp bulmaya çalışma bencilliğimi....
Daha düz cümleler kurmak isterdim aslında, aşk = acı , gibi ama... Benim gibi hayatını mantığının üzerine oturtmuş bir insan bile bu kadar bağlanıyorsa aşka, cümleleri ister düz, ister ters olsun aşka giden yolu hep çıkmaz sokak olmayacak mı sanki ???.... Bende şair gibi yansın bu dünya diyeceğim, yansın kül olsun.... Hiçbirşey kalmasın, küllerinden doğmasın hiçbir aşk......
0 comments:
Post a Comment